< 2. Tijd om te vertrekken!
11.02.2013 18:22 Age: 4 yrs
Category: Europa

3. Ijs en ijskoud - 12/02/2013


Belgie, Duitsland en de volgende stop was Kroatie. Op onze weg door Europa hadden we besloten om couchsurfing te gebruiken omdat

1. Het winter is en het te koud is om te kamperen

2. Slapen in hotels niet echt onze stijl van reizen is

3. We het geweldig vinden om lokale mensen te ontmoeten!

Dus rond half 8 arriveerden we bij onze volgende slaapzetel te Zagreb. We parkeerde ons op een parkingetje dicht bij het huis waar we bleven slapen, er stond een parkeermeter maar helaas snappen we echt geen jota van het Kroatische. Al een geluk was Marko (de eigenaar van onze slaapzetel) heel behulpvaardig en betaalde zelf onze parkeermeter! Eens lekker warm aangekomen in zijn appartementje (want in Kroatië was het ook lekker aan het vriezen!) kregen we een pintje voorgeschoteld terwijl hij begon aan het avondeten. Buiten dat Marko voor ons kookte en onze paarkeermeter betaalde, bood hij ons ook nog handdoeken aan om ons te wassen, mochten we onbeperkt zijn internet gebruiken en hebben we honderduit met hem gepraat over vanalles en nog wat.

 

 

De onbeperkte toegang tot het internet hebben we niet veel gebruikt, daar we wederom enorm moe waren en blij waren dat we ons bedje in konden. De volgende ochtend werden we rond 7u gewekt door Marko zijn “huisdier”, een duif die zich had genesteld op zijn balkon en vrolijk in het rond ‘roekoet-te’. Uit ons bed dan maar! Niet zo heel erg, daar we weer een lange dag tegemoet gingen.

 

We doorkruisten Servië en tegen de avond kwamen we aan in Sofia.

We moesten in een of ander onuitspreekbaar straatje zijn in blok 12, helaas waren daar een groot aantal blokken en had onze gps geen flauw benul waar w ernaartoe moesten. Na een paar keer rond te hebben gevraagd aan de vriendelijke Bulgaarse mensen vonden we uiteindelijk het juiste flatje. We spendeerde onze nacht bij Iva, Nikki en hun dochtertje Nya. Deze mensen waren wederom heel vriendelijk en we schoven onze voetjes mee onder tafel voor het avondeten. Op de menu : salade van tomaat, ui, komkommer, olijven en feta kaas (enorm lekker!) gevolgd door rijst (op onherkenbare maar lekkere wijze klaargemaakt) met rode paprika en kippenlever. De kippenlever was niet echt onze favoriet, maar gemengd met wat rijst en zout ging het toch allemaal vlotjes naar binnen.

De man des huize bood ons ook allerlei drankjes aan. Het begon bij bier (dat uit een plastieken 2 liter fles kwam), om over te gaan op Raki, (gemaakt van druiven), vervolgens liet hij Eef proeven van zijn zelfgemaakte wijn van appel, druiven, appelsien en citroen (zeer lekker) om uiteindelijk nog te ontdekken dat Dries graag rum dronk en haalde hij een onaangeroerde fles rum boven om deze gezamenlijk te ledigen. Uiteraard hadden ze nog allerhande lekkernijen in huis dat we moesten proeven, chocolade, Bulgaars fruit (beetje als Turks fruit) en …….

 

Het werd een erg gezellige en lange avond, maar we trokken moe maar zeer voldaan richting onze slaapzetel, die overigens overheerlijk sliep!

We hadden gezegd dat we de volgende ochtend pannenkoeken zouden bakken, helaas hadden we niet rekening gehouden met het tijdverschil en waren we dus ‘te laat’ opgestaan en had Eva al allerhande gebak gaan halen. Dom van ons, maar konden we toch lekker de Bulgaarse gebakjes proeven ?. Ze gingen nog snel met Worteltje op de foto en we zette onze tocht verder richting Turkije.

 

We hebben ontdekt dat het Bulgaarse landschap rond deze tijd niet echt mooi is om door te rijden, alles ziet er bruin, dor en dood uit, jammer.

Voor we de Turkse grens bereikten wouden we nog eventjes tanken daar de Diesel in Bulgarije een heel stuk goedkoper is. Toen het mevrouwtje van het tankstation onze auto begon te vullen zag Eef een plasje onder de wagen. Eef alarmeerde snel Dries en hij trok op onderzoek uit. Het bleek een plasje Diesel te zijn, de wagen werd aan de kant gezet en nagekeken en tot op heden hebben we geen nieuwe plasjes meer gevonden. Hopelijk had het mevrouwtje in al haar enthousiasme diesel naast het gaatje gekapt dat had doorgevloeid was naar onder de wagen? We houden het in ieder geval nauwlettend in de gaten!

Eens aan de grens aangekomen moesten we door de controle, er was echter maar 1 kotje open waar we door moesten. Moesten we hier met de wagen door om dan onze wagen te parkeren op Turkse grond om dan terug te lopen naar een kotje voor onze visa (waar het meneertje aan het slapen was op de zetel) om dan weer te voet door dezelfde rij te gaan waar alle auto’s reden om onze visa te laten controleren.

 

Na een korte snuffeltocht door onze koffer dat we geen wapens het land mee binnen namen mochten we verder. Onderweg kwamen we een paar honden tegen die opweg waren om ook in te checken ?.

 

Wist je dat

- Eef Marko had verteld dat we maandag gingen komen ipv zondag?

- Er in Servië enorm veel roofvogels rond vliegen en hun dag vullen door naar het voorbijrijdend verkeer te kijken?

- Er in Servië veel mensen op de pechstrook rondlopen zonder dat er een auto in panne te bespeuren is?

- Er veel (zieke/gewonde) straathonden rondlopen?

- Eef het hier best moeilijk met heeft?

- In Sofia de lichten aftellen zodat je kan zien hoe lang het nog groen/rood is?

- Je een vignet nodig hebt om op oudere wegen in Bulgarije te rijden?

- Dat de grensposten je hiervoor niet inlichten, daar het gemakkelijker is om boetes uit te delen dan dit eventjes te melden?

- Eva zo vriendelijk was om ons daar eventjes op te wijzen en we er ons nog snel eentje konden aanschaffen?

- In Bulgarije de wegen van 90km/u naar 50km/u gaan zonder enige duidelijke aanwijzing en dit voor een heel lange afstand?

- Veel Bulgaarse dorpjes bestaan uit een rijtje huizen langs de weg tussen de snelwegen in?

- Dat Turken hun wagen op de pechstrook parkeren om hout te sprokkelen?

 




< 2. Tijd om te vertrekken!